De les van je tweede chakra – je eigen plek, je eigen waardigheid,
Wat voor mij de meest transformerende les van het tweede chakra is geweest, bewustzijn is de inherente waarde of waardigheid van wie ik ben. Van wie jij bent, van wat alles is.
Het besef dat op een “diepe” laag van het bestaan, alles en iedereen van waarde is. Daarmee bedoel ik niet een economische of nuttige waarde. Maar een waarde die er is, simpelweg omdat je er bent. Een waarde die niets of niemand jou of mij kan ontnemen. Ook wij zelf niet. Of we het nu zien of ervaren. Of we er een mening over hebben of niet dat doet er niet toe.
In mijn ervaring gaat het zover dat er werkelijk niets is het bestaan is wat die waardigheid niet heeft.
Op een andere laag, de fysieke menselijke dagelijkse laag, hebben we verantwoordelijkheid te nemen voor hoe we in de wereld handelen. We hebben onze taak in het leven te vervullen. Ons medicijn of onze heling te brengen bij onszelf en anderen. We hebben ons in te zetten voor dat wat voor ons van waarde is in het leven.
En onafhankelijk of we dat doen of niet is onze inherente waardigheid onaantastbaar.
 
Deze realisatie heeft me thuis heeft gebracht bij mezelf. Thuis, voorbij een oordeel over mezelf. 
Het heeft mijn verzet tegen wat er is laten ontspannen. Waardoor ik nieuwsgieriger ben naar wie ik ben en naar wie ik ontmoet. Het is soms net alsof het leven veel meer een spel is geworden dan een serieuze aangelegenheid en dat geeft mij een gevoel van vrijheid en mogelijkheden. Ik doe makkelijker mee met het leven.
 
Praktisch gezien: Het maakt dat ik me minder afvraag hoe ik zou moeten veranderen om in de wereld te passen. Ik vraag me meer af hoe ik mijn omstandigheden kan veranderen zodat ik me prettig voel in de wereld. 
 
Het is natuurlijk soms een dunne lijn tussen respect voor jezelf, de ander en het leven zelf en onverschilligheid voor het lijden van een ander. Maar ik word blij van deze realisatie.
En die woont bij mij is mijn tweede chakra. Thuis bij mezelf.